Onze verhalen

Hier vind je onze verhalen

<< terug naar Verhalen

 

Mijn verhaal

 

Ik ben een meisje van 14 jaar en heb een probleem. Elke avond eet ik samen met mijn ouders rond de tafel. Meestal krijg ik dan iets te eten wat ik lekker vind. Maar het grote probleem is dus, ik durf het niet door te slikken!! En dat heb ik ook tegen mijn ouders gezegd, maar die maken er grapjes over.

Ik weet eigenlijk niet precies hoe het begonnen is, maar het kan natuurlijk ook gekomen zijn omdat ik me een keer heel erg verslikt heb. Het maakt niet zozeer uit waar ik ben, ik vind het gewoon heel eng om draadjes, velletjes en brokjes in mijn mond te hebben en dan ook nog door te moeten slikken.

Maar ik vind het echt niet leuk als mijn ouders me weer met van die verveelde blikken aankijken tijdens het eten. Heb er met ze over gepraat, maar zij zeggen dat ik absoluut geen slikangst heb. Maar ik vind zelf van wel. Ik doorzoek ook m'n eten grondig op draadjes en velletjes.

Zelf eet en drink ik wel voldoende, dus daar zal het ook niet aan liggen. Thuis aan tafel praten we meestal wel over dingen, maar niet grappige dingen, dus ik ben aan tafel meestal serieus om lachen tijdens het slikken te voorkomen.

Als ik eet denk ik vaak aan wat ik eet. Eet ik bijvoorbeeld een gehaktbal, dan denk ik aan een lief klein varkentje. Dan krijg ik het sowieso al nauwelijks meer weg. Dat probleem heb ik helemaal met vis. Dat durf ik helemaal niet te eten. Ik ben een tijdje vegetarisch geweest, maar dat gaf ik na een jaar op, omdat ik toch wel vlees wilde eten. Maar vis eet ik dus met grote moeite, ik heb geen idee waarom.

 

-- MA